Znak krzyża

W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

 

Znak Krzyża Świętego
Uczestnicząc w Liturgii Mszy św. wielu ludzi wykonuje znak krzyża św. wielokrotnie, nawet wtedy kiedy nie jest to potrzebne. Otóż w czasie Eucharystii są tylko trzy momenty, gdy znak krzyża jest konieczny i potrzebny. Są to:
– rozpoczęcie Mszy św.
– rozpoczęcie czytania Ewangelii (oznaczenie czoła, ust i serca)
– zakończenie Mszy św. = błogosławieństwo

Czym ów znak jest?
Znaku krzyża św. nie wolno bagatelizować. Jest on bowiem symbolem wiary i łask Bożych. Przypomina prawdę o tym, że człowiek ma krzyżować siebie samego przez różne formy umartwienia i naśladować Chrystusa w Jego drodze.
Znak krzyża jest podobny do wielkiego znaku dodawania, oznacza to, że do naszych zwyczajnych ludzkich spraw, dodajemy wartość nieskończoną: łaski płynące z Bożego odkupienia na krzyżu. Ów krzyż to znak, który nadaje nam królewską godność.
Chrześcijanin rozpoczyna swój dzień, swoje działania i myśli znakiem krzyża: „W Imię Ojca i Syna, i Ducha świętego. Amen” Tak poświęca on cały swój dzień chwale Bożej i prosi Zbawiciela o łaskę działania w Duchu Świętym. On nas umacnia w chwilach pokus i trudności.
Dlatego tak bardzo ważnym jest naznaczenie siebie znakiem zbawienia. Krzyż składa się z dwóch linii, z których każda ma ważne znaczenie i nie można ich skracać lub nie wykonać.
Linia pionowa – od czoła do piersi – łączy mnie żyjącego na Ziemi z niebem, z Bogiem.
Linia pozioma – z jednego ramienia na drugie – pokazuje jak ogarnąć duchem miłości wszystkich ludzi.
Wynika z tego, że znak krzyża nie może być przysłowiowym odganianiem much sprzed nosa ale naznaczeniem całego siebie, aby wyrażało to pragnienie by myśli i czyny były całkowicie poświęcone Bogu.

Małgorzata Płoska