Namaszczenie chorych

Sakrament namaszczenia chorych udziela specjalnej łaski chrześcijaninowi, który doświadcza trudności związanych ze stanem ciężkiej choroby lub starości. Chrystus włącza cierpienia chorego w swoją zbawczą ofiarę krzyża.

Sakrament Namaszczenia chorych może być udzielony wielokrotnie:

osobie chorej,
osobie, która już przyjęła ten sakrament, ale choroba się nasiliła,
w niebezpieczeństwie śmierci,
osobie starszej, która z wiekiem traci swoje siły.

Jeżeli ktoś choruje lub z powodu wieku i słabości nie może dotrzeć do kościoła, może poprosić o to, aby kapłan w każdy pierwszy piątek miesiąca przychodził do niego z Komunią św.

Kapłana wzywamy w każdej nagłej a zagrażającej życiu chorobie, przy znacznym pogorszeniu zdrowia chorego i gdy uświadamiamy sobie, że chory toczy może ostatnią walkę, aby ta osoba mogła przyjąć sakramenty w sposób świadomy.

Kiedy ktoś stracił przytomność lub używanie rozumu, a wiemy, że poprosiłby o posługę kapłana, gdyby był przytomny, również powiadamiamy duszpasterza.

Sakramentu tego udzielają tylko kapłani (prezbiterzy lub biskupi). Przy jego sprawowaniu używają oni oleju poświęconego przez biskupa w Wielki Czwartek w Mszy św. Krzyżma lub w razie naglącej potrzeby przez samego prezbitera, który celebruje ten sakrament.

Istota celebracji tego sakramentu polega na namaszczeniu olejem czoła i rąk chorego. Namaszczeniu towarzyszy modlitwa liturgiczna kapłana, który prosi o specjalną łaskę tego sakramentu.

Skutkami specjalnej łaski sakramentu namaszczenia chorych są:

zjednoczenie chorego z męką Chrystusa, umocnienie, pokój i odwaga, by przyjmować po chrześcijańsku cierpienia choroby i starość;
przebaczenie grzechów, jeśli chory nie mógł go otrzymać przez sakrament pokuty;
powrót do zdrowia, jeśli to służy dobru duchowemu;
przygotowanie na przejście do życia wiecznego.

Nie należy odkładać wezwania kapłana do chorego na ostatnią chwilę, gdyż sakrament namaszczenia chorych nie jest ostatnim namaszczeniem i tylko przygotowaniem na śmierć, lecz daje on siłę do znoszenia choroby i starości w duchu chrześcijańskim, i łączy cierpienie chorego z męką Chrystusa dla jego własnego dobra i dobra całego Kościoła.

W nagłych przypadkach, można kapłana poprosić do chorego w każdej porze dnia i nocy osobiście lub telefonicznie. Uczynić to może rodzina chorego, sąsiedzi lub sam chory.

Cykliczne odwiedziny chorych posługą sakramentalną odbywają się w każdy pierwszy piątek miesiąca. Jeśli ktoś z osób chorych czy starszych pragnąłby przyjmować Komunię św. częściej, np. w każdą niedzielę to taka możliwość istnieje w naszej parafii dzięki posłudze nadzwyczajnych szafarzy Eucharystii.
Rodzina chorego przed przybyciem duszpasterza wina przygotować chorego i mieszkanie.
W mieszkaniu chorego należy przygotować stół przykryty białym obrusem, krzyż, dwie świece, (może być też  naczynie z wodą świeconą i kropidło).
Wzywając kapłana do chorego, należy go poinformować, w jakim stanie chory się znajduje, czy jest przytomny, czy może mówić i czy może przyjąć Komunię świętą.
Specjalne spotkanie dla chorych i starszych z udzieleniem sakramentu namaszczenia chorych odbywa się w naszej parafii zazwyczaj w czasie dorocznych rekolekcji wielkopostnych.